Als we het hebben over Portugal, in combinatie met de woorden uit de titel van dit item, kan dat maar over één ding gaan: fado. Het in de 19de eeuw in Lissabon en Coimbra ontstane genre over de gemoederen van het leven: liederen over vreugde, blijheid, verdriet, nostalgie, verlangen, liefde, hartstocht, jaloezie, weemoed, dat wat eens was, nooit meer terugkomt, dus onherroepelijk verloren is gegaan. Jolein en Liedewij van camping Quinta da Fonte organiseren vanavond een diner met een traditioneel fado-ensemble. Dat bestaat uit een fadista, in dit geval een zangeres, en twee begeleidende gitaristen, om precies te zijn op een Portugese gitaar voor de melodie (foto hierboven), en een Spaanse voor de meer achterliggende accoorden (laatste foto).
Het was hard werken in de keuken van de camping om 42 gasten plus de musici te voorzien van brood met smeersels, vervolgens lasagne, en als dessert cake met verse vruchten. Alles home-made of uit eigen tuin.
Liedewij met assistentie van de Britse Gillian
Tussen zeven en half acht druppelden de gasten binnen:
iedereen zoekt 'n zitplaats op
Portugezen, Zweden, maar ook veel Nederlanders, leuk voor mij om mee in gesprek te raken. Buiten begint het langzamerhand donker te worden, binnen gaan de lampen aan.
Na de lasagne en voor het dessert is het tijd voor fado. Wat een prachtige stem heeft de zangeres, wat een virtuoosheid laten de beide gitaristen zien. Vooral de man links, met de Portugese gitaar, heeft razendsnelle vingers, die er vliegensvlug op los tokkelen en de melodie of een omspeling ervan laten horen. In één woord grandioos.
Even pauze, want het toetje wordt geserveerd. Als dat op is, volgt deel twee met nog een aantal fadoliederen, waaronder het beroemde Uma casa Portuguesa. Vooral de Portugezentafel brult mee, want die tekst kent elke rechtgeaarde Portugees uit z'n hoofd.
Zo eindigt een avond met wat mij betreft fantastisch eten en fantastische muziek. Een mooie afsluiting van mijn vakantie hier van ruim twee maanden. Woensdag terug naar Nederland. Nu brengt Gillian mij met de auto terug naar Figueiró dos Vinhos. Wat zal ik lekker slapen.
Reacties
Een reactie posten