de Algarve in drie windstreken

Vandaag is de laatste van de drie dagen die Ada, Xander en ik in de Algarve doorbrengen. Wat ondernemen we allemaal, richting noord, oost en west?

Zaterdag 15 augustus bekijken we vooral het gebied ten noorden van Faro. Te beginnen met Loulé, met een grote overdekte markt, oude smalle straatjes,

en het plaatselijk museum met de Banhos Islámicos. Een van oorsprong Islamitisch badhuis, dat door uitgravingen deels is blootgelegd en heel mooi met moderne digitale technieken wordt  gepresenteerd. 

In de middag gaat het verder naar een paar Witte Dorpen, met alleen maar witte huizen. Bij nader inzien geldt dit eigenlijk voor zowat alle dorpen hier. Maar goed, we bezoeken Salir

en Alte.

Afsluitend rijden we nog langs het - in Ada's woorden - mooiste kerkje van Portugal, in Almançil, maar treffen helaas een dichte deur.

Vandaag bij een tweede poging hebben we meer geluk. En het interieur is inderdaad schitterend: een en al azulejos.

Zondag 16 augustus reizen we in westelijke richting door de Algarve, en wel zo ver mogelijk: tot aan het zuidwestelijkste puntje van Portugal en Europa, de Cabo de São Vicente.

Eerder hadden we de auto langs de rotskust van Lagos geparkeerd. In een kleine motorsloep

liet de schipper ons die grillige kust vanaf zee zien, met veel inhammen en grotten.

Vandaag dag drie tenslotte, en naar Tavira, dus naar het oosten. Mooi stadje, wel druk met toeristen, in tweeën gedeeld door de rivier Gilão. 

Hoogtepunt: een bezoek aan de Igreja da Misericórdia.

Onze laatste dag in Faro eindigt met een rit per trein naar het nabij gelegen Olhão. Na een maaltijd bestaande uit Portugese tapas, ontmoeten we in het Marina Centre Xanders oud-collega Maria met man Henk en hun logeé Theresa voor koffie en fris.

Een taxi brengt ons tegen 22:30 in no-time terug naar ons hotel in Faro voor de vierde en laatste nacht. Morgen vliegt Xander terug naar Nederland en beginnen Ada en ik aan onze vierdaagse tocht naar ons huis in Figueiró dos Vinhos.